Początek wielkiej przygody…

Jak już wspomniałem, w pierwszym swoim na tym blogu wpisie, posiadam mościskie korzenie i nawet po części uważam się za Mościszanina (jestem takim z pochodzenia, po dziadkach). Pół roku temu zapisałem się do  działającego w Przemyślu Klubu „Mościska”. O jego istnieniu wiedziałem już grubo wcześniej, ale przed laty, jako dzieciak, nie interesowałem się zbytnio swymi korzeniami, potem o jego istnieniu zapomniałem i nawet myślałem, że przestał istnieć, bo działa tak dosyć po cichu. Najlepszym dowodem tej cichości niech będzie może fakt, że gdy pewnego razu powiedziałem taksówkarzowi: „Na Grodzką, do Klubu Mościska”, to nie wiedział dokąd – znał ulicę, ale nie kojarzył instytucji, nie wiedział w którym to miejscu. Wyobrażają to sobie państwo? Taksówkarz – zawodowy oblatywacz miasta nie wiedział. Pytam go: „A od dawna pan w Przemyślu?” „Od urodzenia.” A facet wyglądał mocno niemłodo, delikatnie mówiąc, w każdym razie wyraźnie było widać, że starszy ode mnie.

Działał sobie zatem klubik tak cichuteńko, a zimą 2010/2011 rozwiesili na mieście karteczki, że zapraszają na spotkania byłych mieszkańców Mościsk i powiatu oraz członków ich rodzin, data, godzina, adres. Poszedłem, zostałem przyjęty, spotykamy się co tydzień i jest fajnie.

Wyjazd

W czwartek 8.9.2011 urządziliśmy sobie pielgrzymkę, oczywiście do Mościsk, na odbywające się tam uroczystości 10-lecia koronacji obrazu Matki Boskiej Nieustającej Pomocy, koronami poświęconymi przez Jana Pawła II. Wziąłem w pracy urlop i pojechałem obejrzeć krainę swych przodków. CZYTAJ WIĘCEJ »